خداوندا تو مىدانى كه چقدر كوشيدم و از توانائيم بازنداشتم تا به اين‌جا رسيدم ولى تنها ماندم پس راه پيشينيانم را در قناعت ، و آرام ساختن نفس سركش در برابر خون هم نوعان ، رفتم و آنچه را كه اوليايم در كار آخرت و دنيا پاس داشته بودند ، من هم پاس داشتم ، همانند آنها كه خشم خود را مىخوردند من هم بيشتر بر راه و روش آنها خشمم را فروخوردم تا سروسامان گيرد ، به روش آنها رفتم و به نشان آنها خود را مشخّص كردم تا اينكه يارى تو برسد كه تو يار و ياور حقّى ، هر چند مدتى طول بكشد در برابر سركشان يارى مىكنى و ديرى نمىپايد كه مخالفان را از پا در مىآورى . خداوندا ! بر محمد و آل محمد درود بفرست و آن ( مخالفان ) را گرفتار عذاب هميشگى بيش از حدّ گردان ! و چشمان آنها را از رشد و ترقّى كوركن و آنان را در منجلاب لذّتهاى خويش سرگردان و در مانده ساز ! تا آنكه ناگهانى و در حال غفلتشان بگيرى و سحرگاهان در حالى كه خفته‌اند ، به وسيلهء نيروى حقى كه بر آن‌ها پيروز مىگردانى و دست قدرتى كه بر ايشان حمله مىبرى و آن علم و آگاهى كه به ناسزاگويى آنها آگاهى دارى زيرا كه تو دانا و توانايى « 1 » دعايى ديگر در قنوت 12 - خداوندا تو پروردگار مهربان و پادشاه عطوف ، دلسوز و همدمى و تو فرياد رس بندهء سرگردان غم زده‌اى ! و راهنماى گم شده

--> ( 1 ) - مهج الدّعوات : ص 47 .